อะแฮ่ม...โพสต์ทูเดย์ 3 มิติ ฉบับสุดพิเศษวันศุกร์ที่ผ่านมาไงครับ นั่งเงียบรอฟังเสียงสะท้อนจากท่านผู้อ่าน และแอบฟังใครต่อใครเขาวิจารณ์กันมา 4-5 วัน

อืมมม...ก็ โอ นะ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า

สนุกสนาน แปลกตา น่าตื่นเต้น เพียงแต่ว่าต้องปรับสายตาพอสมควร พูดมากไปเด๋วใครตำหนิว่า เออว้อยชมตัวเองก็ได้ด้วย (ฮา)

ขออนุญาต นำความเห็นของผู้อ่านท่านนึงมายืนยัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เรื่อง...ชมเชย

ยอดเยี่ยมมากครับสำหรับฉบับพิเศษ 3D ของ Post Today อยากให้มีบ่อยๆ เสียอย่างเดียวเวลาใส่แว่น 3D นานๆ พอถอดแว่นออกสีแดงๆ น้ำเงินๆ มันยังติดตาอยู่เลยครับ สำหรับภาพที่ผมชอบเป็นภาพโฆษณาของ SME ธนาคารทหารไทย ดูแล้วให้อารมณ์ความรู้สึกระเบิด กลุ่มควัน และถ้วยชามปลิวว่อนเลย ดีมั่กๆ อะ

ลงชื่อ...พิศณุ

อะแฮ่ม เป็นงัยล่ะ พวกกระพ้มก็ตัวลอยอะดิ...ฮา

ครับ...ผมอยากมีบ่อยๆ เหมือนกัน เจงนะ เปล่าอำ แบบว่า เวลาทำอะไร ฉีกๆ ออกไปจากปกติ มันตื่นเต้นเร้าใจทั้งยามทำงาน และรอผลงานที่กำลังออกมา

อืมม...แต่ก็นั่นแหละครับ ได้ยินเสียงบ่นมาบ้างเช่นกัน โดยเฉพาะ บรรดาสมาชิก สว. ทั้งหลาย

โปรดเห็นใจผู้ สูงวัย ด้วยคู้ณณณ...ท่านว่ามางี้

บังเอิญ เดินเฉี่ยวกับทั่นบรรณาธิการใหญ่ ได้คุยกันเรื่องนี้ ทราบว่า “โดนมา” คล้ายๆ กัน (ฮา) และได้ทราบว่าทั่นมีแผนการในใจแล้วล่ะว่า ปัญหาที่มีอยู่บ้างมีช่องทางแก้ไขอย่างไร...อิ อิ แก้อย่างไร เป็นฟามลับ (ฮา)

ครับ...พรุ่งนี้ วันที่ 12 ส.ค. วันแม่แห่งชาติ

มีเมลจากผู้อ่านท่านหนึ่ง ส่งมาให้ผมอ่านเล่น ท่านบอกว่า ขำๆ ผมอ่านรอบแรก ขำครับ ขำจริงๆ แต่พออ่านรอบสอง เศร้าแฮะ อ่านรอบสาม เศร้าหนักเข้าไปอีก...ลองดูครับ...

ถาม : ยายลูกเต้าไม่มีบ้างหรือ ยายถึงได้มานั่งอยู่คนเดียวเนี่ย

ยาย : มี...

ถาม : อ้าว...แล้วทำไมเค้าไม่มาด้วยล่ะ

ยาย : มีลูกชายสองคน คนหนึ่งอยู่ระยอง คนหนึ่งอยู่เชียงใหม่โน่น

ไอ้คนหนึ่ง มันจะให้ยายไปอยู่เชียงใหม่...

อีกคนหนึ่งจะให้ยายไปอยู่ระยอง...ตัดสินใจไม่ถูกไม่รู้จะไปอยู่กับใคร ?

ถาม : โอ้โฮ...ยายนี่โชคดีจังเลย ลูกแย่งกันเลี้ยง

ยาย : โชคดีกะผีอะไรล่ะ...ก็ไอ้คนที่อยู่ระยอง...มันจะให้ไปอยู่เชียงใหม่

ไอ้คนที่อยู่เชียงใหม่...มันจะให้ไปอยู่ระยอง

ครับ...อ่านเรื่องของยายท่านนี้ ขำไหมครับ และขำได้นานไหม หรือว่า เศร้าใจ...

นำเมลชิ้นนี้มาลงตีพิมพ์ในคอลัมน์ ไม่ได้หวังผลในทางกระตุ้นต่อมขำใดๆ ทั้งสิ้น หากต้องการสะกิดตัวเองเบาๆ ถึงความสำคัญของวันพรุ่งนี้ และไม่ให้|เพิกเฉยต่อความสำคัญของผู้หญิงคนหนึ่ง

ผมว่า สังคมเราเสพซับวัฒนธรรมตะวันตกมาอย่างหนักหน่วง รวมทั้งด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในครอบครัว และเรื่องอย่างที่เล่ามานี้ ก็มีอยู่จริง

ครับ...บรรทัดสุดท้ายวันนี้ไม่มีบทสรุป

เป็นบรรทัดของใครของมัน...ว่ากันตามสะดวก...

คุณโสภณ ท่านอึดมากกับเรื่องนี้ อึดจนน่ามหัศจรรย์ใจ ไฉนคนเราอึดได้ขนาดนี้

ท่านพยายามเสนอโครงการเข้า ครม.รอบแล้วรอบเล่า ถูกเตะกลับกี่รอบท่านไม่เคยท้อ และมีการปรับปรุงวิธีการให้ได้มาซึ่งรถเมล์เอ็นจีวีหลายรูปแบบ เดี๋ยวเช่าทั้งหมด เดี๋ยวเช่าส่วนหนึ่งซื้อส่วนนึง เดี๋ยวคิดซื้อ

หมุนไปเปลี่ยนมา แม้กระทั่งจำนวนรถ วันนี้มาหยุดอยู่ที่จำนวน 4,000 คัน เช่าทั้งหมด
มูลค่าโครงการนี้ 6.26 หมื่นล้านบาท...ขอรับ

(ไม่กลัวอ้วนตายกันเลยรึงัย...ฮา)

ครับ...วันนี้ถือได้ว่า เป็นการวัดใจคุณอภิสิทธิ์เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี จะยื้อต่อ หรือยอมตามแรงกดดันของผู้มีบารมีนอกรัฐบาลแห่งพรรคภูมิใจไทย

ครับ...ขอย้อนอดีตซักนิด

โครงการเช่ารถเมล์มาวิ่งบริการคนกรุงเนี่ย เริ่มตั้งแต่สมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เที่ยวนั้นเล็งเช่าจากจีนร่วม 6,000 คัน มีการติดต่อเจรจาบนดินใต้ดินอย่างเพลินเพลิด บังเอิ๊ญ โดนรัฐประหารไปซะก่อน

มาถึงรัฐบาลคุณสมัคร สุนทรเวช โครงการนี้ถูกปรับเปลี่ยนมือจากคนใกล้ตัวคุณทักษิณ มาอยู่ในเครือข่ายคุณเนวิน ชิดชอบ

พยายามแต่ไม่สำเร็จ

จนมาถึงรัฐบาลคุณสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ด้วยอิทธิฤทธิ์ ของคุณเนวิน ก็ส่งคนในคาถาคือคุณโสภณ ไปเป็นรัฐมนตรีช่วยคมนาคม เดินหน้าโครงการเช่ารถเมล์เอ็นจีวีอีกระลอกอีกครั้ง
ยังไม่สำเร็จ แต่ไม่สิ้นความพยายาม...อึดมั้ย (ฮา)

กระทั่งรัฐบาลนี้ คุณโสภณขึ้นนั่งรัฐมนตรีคมนาคมชนิดก้นติดหนึบ อะไรต่อมิอะไรน่าสะดวกกว่าเดิมกลับมาสะดุด ชักเข้าชักออกหลายครั้ง แม้พยายามระลอกแล้วระลอกเล่า

วันนี้เป็นอีกวัน ด้วยความพยายามที่จะทำให้สำเร็จ ต้องดูครับ รัฐบาลที่นำโดยคุณอภิสิทธิ์จะคิดต่างจากสมัยเป็นผู้นำฝ่ายค้าน หรือไม่ เพราะประชาธิปัตย์เองก็เคยไล่ถล่มอภิปรายไม่ไว้วางใจด้วยเรื่องนี้

ครับ...ผมเองชื่นใจกับกระทรวงการคลังกับสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ที่กล้าออกมาคัดค้านคุณโสภณ

เพราะ ขสมก.ปัจจุบันมีหนี้คงค้างสูงถึง 74,788 ล้านบาท ขณะที่แผนเสนอปรับปรุงมาไม่แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพในการดำเนินธุรกิจ โดยยังไม่แสดงถึงการลดภาระหนี้สินที่เป็นปัญหาหลัก

แผนการเกษียณอายุพนักงาน ขสมก.ก็ยังเลอะๆ เลือนๆ การคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมก็มีปัญหาจากทีโออาร์ที่ดูแปลกๆ อิ อิ อิ

แปลกมากเข้าไปอีก เมื่อพัฒนาปรับปรุงประสิทธิภาพ ขสมก.ด้วยการเช่ารถ 4,000 คันมาวิ่ง เพื่อลดค่าใช้จ่ายและลดภาระหนี้สิน 7 หมื่นกว่าล้าน

ปรากฏว่า หนี้ของ ขสมก.จะเพิ่มขึ้นเป็น 1 แสนล้านบาท ในปี 2557 เพราะกระทรวงคมนาคมมีแต่แผนใช้เงิน ผลาญงบประมาณ แต่ไม่มีกลยุทธ์ในการหารายได้เพื่อล้างหนี้ อันนี้กระทรวงการคลังแจ้งให้ทราบ

ขำกลิ้งมั้ยครับ ปรับปรุงประสิทธิภาพเพื่อเพิ่มหนี้

วานนี้ พบเรื่องแบบที่ว่านี่แหละครับ พอทราบข่าวปุ๊บ เกิดความรู้สึกนั้นขึ้นมาปั๊บ

เออ...ดีๆๆๆ...เอาให้หนัก...เอาให้หลาบ...

เรื่องมีอยู่ว่า ผู้ช่วยอธิการบดีมหาวิทยาลัยรัฐ พร้อมทนายความ เข้าแจ้งความตำรวจ ร้องทุกข์กล่าวโทษให้ดำเนินคดี คุณภูมิพัฒน์ วงศ์ยาชวลิต ในข้อหาแจ้งความเท็จ

คุณภูมิพัฒน์ เป็นบุคคลที่เดินขึ้นโรงพักคันนายาว ร้องทุกข์กล่าวโทษตำรวจดำเนินคดี คุณพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง หรือ คุณอ๊อฟ ในคดีหมิ่นเบื้องสูง

เจ็บนี้อีกนาน เจ็บนี้ไม่ลืม

เจ็บลึกกว่าเคย...ย...ย...ย...

เจ็บช้ำกว่าใคร เกินกว่าใคร ใ ใ ใคร...

โดย คุณภูมิพัฒน์ กล่าวหา พี่อ๊อฟ ใช้สรรพนามคำว่า “พ่อ” ในการกล่าวถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในขณะขึ้นรับรางวัลนาฏราช

ครับ...คุณพี่อ๊อฟ กล่าวอย่างไร ทราบซึ้งกินใจคนไทยขนาดไหน ผมมั่นใจว่า คนไทยส่วนใหญ่เคยได้ยินได้ฟังจากทางโทรทัศน์ที่หลายช่องได้นำมาเผยแพร่ด้วยความชื่นชมหลายครั้ง

หลายคนได้ยินในสิ่งที่คุณพงษ์พัฒน์พูด ถึงกับน้ำตาไหล กับความรู้สึกของคนไทยที่มีต่อพ่อของแผ่นดิน

คนไทยที่มีหัวใจเป็นไทย ล้วนรู้สึกชื่นชมที่คนในวงการบันเทิงคนหนึ่ง แสดงความกล้าหาญในการพูดแทนใจคนไทย...ขอย้ำพูดแทนใจคนไทยทั้งประเทศ

ใครเป็น คุณพงษ์พัฒน์ ก็เหนื่อยน่ะครับ แค่พูดออกมาก็เสี่ยงกับการโดนคนบางพวกหมั่นไส้ แถมยังต้องมาโดนใครก็ไม่รู้แจ้งความดำเนินคดี

ตานวย ตำรวจใหญ่ก็ซื่อบื้อ ออกมาแถลงข่าวเรื่องนี้ใหญ่โตจะเอาเป็นเอาตาย ราวกับคุณพงษ์พัฒน์เป็นอาชญากร จนตานวยถูกก่นประณามจากสังคม สื่อมวลชนจนหูแทบดับ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ตานวย จึงผ่อนคลายท่าที และใช้สติปัญญาพิจารณา จนนำไปสู่การไม่ส่งฟ้องต่อศาล...เหตุผล...

“คำพูดของคุณพงษ์พัฒน์ที่พูดในวันเกิดเหตุนั้นไม่เข้าข่ายการกระทำความผิดดูหมิ่นสถาบันเบื้องสูง และคำพูดที่ว่าพวกเรามีสีเดียวกันคือศีรษะที่จะถวายให้กับพระเจ้าแผ่นดินได้ นี่เป็นเครื่องยืนยันได้ว่านายพงษ์พัฒน์มีเจตนาแสดงความจงรักภักดีต่อสถาบันเบื้องสูงโดยแท้จริง จึงมีความเห็นว่าไม่สมควรนำเรื่องฟ้องร้องต่อศาล”

ครับ...กลับเข้าเรื่อง ผมนะสะใจสุดขีด ที่เห็นพลเมืองดี พยายามสร้างบรรทัดฐานที่ถูกต้องขึ้นในสังคม ด้วยการเข้าไปร้องทุกข์กล่าวโทษคนที่ไปฟ้องตำรวจ หวังเอาคุณอ๊อฟเข้าคุกในคดีหมิ่นเบื้องสูง

เพราะคดีอย่างนี้ไม่ใช่ในเรื่องที่จะนำมาเล่น

และไม่ควรที่ปล่อยให้คนที่ใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่นลอยนวลลอยหน้าในสังคมโดยไม่มีการลงโทษ ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นเยี่ยงอย่างให้ใครต่อใครนำสถาบันอันเป็นที่รัก เป็นเครื่องมือในการทำร้ายทำลายคนอื่น

ครับ...จากนี้ไป คุณภูมิพัฒน์ จะได้รับรู้รสชาติของชีวิตด้วยตัวเองแล้วล่ะครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

อยู่ๆ กลายเป็นผู้ต้องหาน่ะ มันเจ็บลึกกว่าเคย!

ผมเปิดดูข่าวสารการเลือกตั้งซ่อมในโพสต์ทูเดย์ฉบับวานนี้ ก็ต้องมาสะดุดกับพาดหัวในหน้า 5 “พนิชชนะ ก่อแก้วขาด เพื่อไทยโทษพรก.ฉุกเฉิน”

โอ้...พระเจ้าช่วย...ขัดใจอ่ะครับ

เพราะ...ไม่เห็นด้วยครึ่งหนึ่ง...พนิชชนะก่อแก้วขาด

และ...ครึ่งที่เห็นด้วยคือ...เพื่อไทยโทษ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน

ครับ...ถ้าเราดูการเมืองที่ปรากฏการณ์ด้วยคะแนนสำเร็จรูปหลังการเลือกตั้ง หรือการประกาศชัยชนะของพรรคประชาธิปัตย์ และคุณพนิช...เราอาจจะคิดแบบพาดหัวได้

แต่ถ้าดูเหตุ ปัจจัย เงื่อนไข การเดินไปสู่ชัยชนะ ที่ชนะกันด้วยคะแนน 96,480 คะแนน ของคุณพนิช กับ 81,776 คะแนน ของคุณก่อแก้ว พิกุลทอง

อยากถามความรู้สึกว่า คิดอย่างไรกับคำพูดของคุณพนิชที่ว่า เป็นการชนะทุกเขตการเลือกตั้ง ด้วยคะแนนที่เหนือกว่าถึง 10%

“เป็นการชนะแบบแลนด์สไลด์และขาวสะอาดโปร่งใส”...ว้าวว...ชนะแบบถล่มทลาย...ว่าเข้านั่น!

ครับ...คำถามคือมันจริงหรือเปล่า?

ในสายตาของผม คุณพนิชเหมือนจะชนะ แต่พรรคประชาธิปัตย์แพ้ครับ...ทำไมถึงมองเช่นนี้...

ประการแรก คู่แข่งของคุณพนิช คือ คุณก่อแก้ว ผู้ต้องหาคดีก่อการร้ายเผาบ้านเผาเมือง การที่คนกรุงยังเทคะแนนให้คุณก่อแก้วมากถึง 8 หมื่น แสดงให้เห็นอะไรครับ...การเผาบ้านเผาเมืองไม่ส่งผลให้คน กทม.ในพื้นที่กึ่งชานเมืองปฏิเสธคนเสื้อแดงและพรรคเพื่อไทย

ประการที่สอง คู่แข่งของคุณพนิชไม่สามารถออกมาหาเสียงแข่งขัน แต่ใช้วิธีการต่อสู้เชิงสัญลักษณ์ โดยชูการต่อสู้ของคนเสื้อแดง และ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ขณะที่คุณพนิช และพรรคประชาธิปัตย์ระดมทุกส่วนลงสู้ศึก แต่กลับชนะเพียง 10% ทั้งที่น่าชนะน็อก

ประการที่สาม พรรคเพื่อไทย คนเสื้อแดง พ.ต.ท.ทักษิณ ทำศึกเลือกตั้งซ่อมครั้งนี้ มุ่งทดสอบปฏิกิริยาของคนกรุง และสั่งสู้เพียงครึ่งราคา อย่าลืมว่างานนี้ เจ๊หน่อย คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ที่มีคะแนนจัดตั้งเหนียวแน่นในพื้นที่กว่าครึ่ง ไม่ได้ลงแรงลงเหงื่อ ปล่อยให้คุณวิชาญ มีนชัยนันท์ เดี่ยวไมโครโฟน...

ประการที่สี่ อำนาจรัฐอยู่ในมือใคร แถมยังมีซูเปอร์อำนาจอย่าง พ.ร.ก.ฉุกเฉิน อยู่ในมือ...

ประการที่ห้า การกำหนดให้เลือกตั้งกลางวันหยุดเทศกาลยาวอย่างเข้าพรรษา ส่งผลให้คนมากกว่า 50% ไม่ไปใช้สิทธิ ถามซักนิดคิดซักหน่อยดีไหมว่า คนเหล่านี้เป็นกลุ่มไหน..

กลุ่มคนกรุงที่หนีร้อนไปพักผ่อน หรือเป็นคนกลุ่มที่เข้ามาทำงานและกลับถิ่นเกิดตามเทศกาล...กลุ่มไหนมีมากกว่ากัน?

ครับ...เอาแค่ 5 ประการก่อน เพียงแค่นี้ก็คือโจทย์ใหญ่ยักษ์ให้ประชาธิปัตย์ต้องทุ่มเทสติปัญญาแก้ และยังมีประเด็นปลีกย่อยอีกมาก ไม่ใช่หลงระเริงกับชัยชนะ

นี่กรุงเทพฯ นะครับ แล้วถ้าเป็นต่างจังหวัดล่ะครับ?

อืมม...เลือกตั้งซ่อมเมื่อวาน จะด้วยบังเอิญหรือเจตนาไม่ทราบ มีการลอบวางระเบิดบริเวณป้ายรถเมล์กลางย่านธุรกิจในช่วงเย็น มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บหลายคน ผมนั่งดูข่า

โทรทัศน์พบว่า มีบางท่านโยงว่าเป็นผลจากการเลือกตั้งซ่อมที่พรรคเพื่อไทยแพ้!!!...

เฮ้อ! ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ก็โง่บัดซบล่ะครับ

ผลการเลือกตั้งอย่างนี้มันต้องฉลองจริงป่ะ

ต้องจุดพลุดอกไม้ไฟฉลองชัย 7 วัน 7 คืน...(เฟ้ย)...

โฆษณาชิ้นนั้น คือ “ขอโทษประเทศไทย” ที่กระผมเคยนำมาบ่นๆ ในจับทวนสวนกระแส หลังจากทราบว่า โฆษณาชิ้นนี้ ถูกกรรมการเซ็นเซอร์ของสถานีโทรทัศน์ช่องต่างๆ มีมติสั่งห้ามนำออกอากาศเผยแพร่ทางโทรทัศน์

ผมไปรื้อๆ ค้นๆ หาเหตุผลของท่านมาให้พวกเราได้อ่าน ก็ได้ความมาดังนี้....

คุณเสน่ห์ ห้องสุวรรณ์ ผู้จัดการฝ่ายเซ็นเซอร์โฆษณาสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 หนึ่งในคณะกรรมการเซ็นเซอร์ ท่านว่า โฆษณาที่ชื่อ “ขอโทษประเทศไทย” ทางคณะกรรมการได้พิจารณากันแล้ว มีมติเป็นเอกฉันท์ ว่า ไม่ให้ออกอากาศ เพราะว่าภาพที่ปรากฏในโฆษณา อาจจะก่อให้เกิดความแตกแยกได้

“แทนที่จะสื่อสิ่งดีๆ ออกมา คนอาจดูแล้วไปคิดด้านความแตกแยกอีก และเห็นว่าเหตุการณ์ต่างๆ ได้ผ่านล่วงเลยมาแล้ว ประเทศชาติได้เกิดสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นมามากมาย ไม่อยากรื้อฟื้น มาช่วยกันสร้างสิ่งดีๆ หากจะให้โฆษณาตัวนี้ออกอากาศ”

เออเนอะ! คนไทยเราโง่ขนาดนี้เลยหรือ...โง่จนต้องถูกห้ามรื้อฟื้น สนใจ ศึกษาถึงอดีต เพราะกรรมการฯ ท่านมีมติเอกฉันท์ ว่า ไม่อยากให้รื้อฟื้น เพราะดูแล้วอาจแตกแยกกันอีก

โห่...ซักหน่อยดีไหมครับ พี่น้องครับ

ครับ...ผมชมการอวตารของโฆษณาชิ้นนี้ แทรกผ่านรายการของท่านนายกฯ อภิสิทธิ์ ด้วยความสงสัย

ดูแล้ว...ไม่มีการตัดภาพตัดเสียง เหมือนอย่างที่ลือ หรือกล่าวกันว่า ภาพนี้ ภาพนั้น ต้องตัดออกไป กันไปก่อนหน้านี้

นี่คือความมหัศจรรย์ของประเทศไทย สยามนาม|ประเทืองว่า เมืองทอง เรื่องแค่นี้ต้องถึงมือนายกรัฐมนตรี มันน่าหัวเราะให้ปวดตับ...ว่ามั้ย

โฆษณาชิ้นนี้ กลับมาเผยแพร่ได้ในรายการของนายกรัฐมนตรีเองเสียด้วย เพราะท่านนายกฯ อภิสิทธิ์ แสดงความเห็นไว้ก่อนหน้านี้ ประมาณว่า เป็นโฆษณาที่ผู้จัดทำมีเจตนาที่ดีต่อประเทศ ต้องการให้คนไทยได้ไตร่ตรอง ให้เกิดความสามัคคี ไม่ต้องการให้เกิดความรุนแรงขึ้นอีก

แค่เนี้ยแหละ...แค่เนี้ยจริงๆ...ง่ายๆ

ครับ...ผมก็กังวลอยู่ว่า นอกจากช่อง 11 กรมประชาสัมพันธ์แล้ว จะมีโทรทัศน์ช่องไหน...กล้า...ฝ่าฝืนมติกรรมการเซ็นเซอร์ท่านบ้าง

อันที่จริง อยากให้พื้นที่คอลัมน์จับทวนสวนกระแส สามารถกดคลิกเข้าไปดู ขอโทษประเทศไทย ได้ชะมัด แบบว่าดูไป คุยกันไป คงได้ฮากันกลิ้งล่ะครับ...

โฆษณาชิ้นนี้ เป็นไปในลักษณะตั้งคำถามต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับประเทศและคนไทย โดยมี เพลงสามัคคีชุมนุม เป็นแบ็กกราวด์

หลายคำถามที่ถูกตั้ง สร้างความคับข้องให้กับทุกสี ไม่ว่า เหลือง แดง กากี และเขียว รวมถึงนักการเมือง และคนไทยที่ขาดจิตสำนึก และสถานีโทรทัศน์ช่องต่างๆ

อาทิ....ภาพละครน้ำเน่ากำลังตบตีกัน....เสียงพูด...ให้ปัญญาประชาชนหรือเปล่า?...เป็นต้น...

ครับ...ที่คุณอภิสิทธิ์ เห็นชอบในโฆษณาชิ้นนี้ กลับมาเผยแพร่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรายการของท่าน ทำให้เกิดความรู้ขึ้นมาว่า คุณอภิสิทธิ์ สามารถค้นพบคำตอบ ในหลายคำถามของขอโทษประเทศไทย? (มั้ง)

อย่างไรก็ตาม งานนี้ขอบคุณ คุณอภิสิทธิ์ และคุณองอาจ คล้ามไพบูลย์ รมต.สำนักนายกฯ ที่ดูแลกรมประสัมพันธ์ ม่ายงั้นเราคงไม่ได้ชมกัน

การชี้แจง การอธิบาย หมายถึง การได้รับเกียรติจากบรรดาใครก็ตามที่ผมกล่าวถึง นำมาซึ่งความยินดีในการรับรู้รับทราบข้อมูลบางด้าน

ครับ...ด้วยคารวะ ขอบคุณครับ

มุมมองที่แตกต่างกันนั้น เกิดขึ้นได้เสมอ เกิดขึ้นได้ทุกเวลา โดยเฉพาะในยามที่เรายืนอยู่คนละมุม...

มุมของผู้ผลิต มุมของคนทำธุรกิจ เป็นมุมมองแห่งการทำกำไร ขับเคลื่อนธุรกิจให้ประสบความสำเร็จ

วิธีการจัดการทางธุรกิจนั้น หากบังเอิญกระทบต่อผู้บริโภค ด้วยสถานะของผม ซึ่งก็คือผู้บริโภคคนหนึ่ง จำเป็นต้องแหกปากบ้าง ในมุมของผู้บริโภค

ปัญหาราคาไข่ไก่ก็เช่นกัน...ผมเห็นแก่ตัวอย่างยิ่ง ต้องการบริโภคไข่ไก่ในราคาถูกที่สุด...ชิมิ...ฮ่า ฮ่า

หากแต่บนความเห็นแก่ตัวนี้ ไม่ถึงขั้นซาดิสต์ถึงกับปฏิเสธธรรมชาติทางธุรกิจ ราคาไข่ไก่ที่ถูกต้องที่สุดคือ ราคาไข่ไก่ที่ต่ำที่สุด บนการดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีศักดิ์ศรีของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไข่

ครับ...รำพึงรำพันมายาวยืดนี้...เพื่อทราบ...ฮา

เฮ้อ! ขอเปลี่ยนเรื่อง คุยเรื่องวงการบันเทิงมั่งดีมั้ย “มาร์ค V11” หนุ่มน้อยจากเชียงใหม่ เดินออกจากการแข่งขัน “อะคาเดมี แฟนเทเชีย ซีซัน 7” หรือ เอเอฟ 7

ผมนั่งชมการถ่ายทอดในคืนนั้น ตั้งแต่ต้นจนจบด้วยความตั้งใจ...ไอ้หนุ่มคนนี้ เจ๋งอ่ะ

โดยเฉพาะเพลง...เก็บตะวัน ของคุณพี่ อิทธิ พลางกูร

มาร์ค V11 ร้องอย่างได้อารมณ์ น้ำเสียง ความรู้สึกกินขาด และน่าจะเป็นด้วยเจตนาของผู้จัด ที่พยายามส่ง มาร์คน้อย ทำให้รายการในคืนนั้นผู้ชมลืมทุกคน และจดจำมาร์คน้อยได้เพียงคนเดียว

คิดแล้วก็น่าเสียดาย...เพียงต้องการให้สังคมเห็นความมีตัวตน ในช่วงก่อนสมัครเข้าแข่งขัน ทำให้เส้นทางหนุ่มน้อยจากเชียงใหม่จบลงด้วยในเวลาสั้น...

สิ่งนี้ถือเป็นอุทาหรณ์ให้คนไทย ไม่ว่าวัยรุ่นหรือวัยโรย ต้องสะดุดหยุดคิด มีสติกับโซเชียล มีเดีย...อย่าเอามัน เอาสนุก จนลืมคิดถึงบุคคลอื่น

ครับ...การจากไปของ มาร์ค V11 คงส่งผลกระทบต่อ ทรู คอร์ปอเรชั่น เจ้าของรายการ เอเอฟ มากพอสมควร ไม่เช่นนั้นเราคงไม่เห็น บุคคลสำคัญหมายเลข 1 ของทรูออกมาให้ความเห็น

คุณศุภชัย เจียรวนนท์ ประธานคณะผู้บริหารบริษัท ทรูฯ ท่านกล่าวว่า เห็นใจหนุ่ม “มาร์ค” ที่กลายเป็นเครื่องมือทางการเมือง แต่ไม่ห่วงถ้าแฟนคลับจะบอยคอตสินค้า เพราะโดนกระแสนี้มาตลอดอยู่แล้ว

“เป็นโชคไม่ดีของเด็กที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในความ|ขัดแย้งทางการเมือง เพราะฉะนั้นต้องบอกว่า ไปโทษเด็กอย่างเดียวก็ไม่ได้ ต้องโทษผู้ใหญ่ด้วย โทษระบบที่มันเกิดความขัดแย้งขึ้นในช่วงที่ผ่านๆ มา”

ครับ...ฟังแล้วใช่ ใช่พร้อมๆ กับเหนื่อยยยย...มาก

เอ่อแบบว่า...ปัญหาที่เกิดขึ้นกับมาร์คน้อย แน่นอนว่าเกิดจากฝีมือของ มาร์คน้อย ที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ ไม่คิดว่าจะได้รับการคัดเลือกร่วม เอเอฟ 7

แต่...มีคำถามค้างคาใจ ใครครับขุดความเห็นในอดีตของมาร์คน้อยขึ้น

มาสร้างกระแส...และ...ใครได้ประโยชน์

ครับ...โทษเด็กอย่างเดียวไม่ได้ ต้องโทษผู้ใหญ่ด้วย

อยากรู้จัง ผู้ใหญ่เนี่ย...ใครอ่ะครับ???!!!???

เป็นหนึ่งเดือน ที่ปัญหาไข่ๆ ยังไปไม่ถึงไหน ครับ...ปัญหาผลิตผลทางการเกษตรนั้น ว่าไปแล้ว ถูกควบคุมราคาโดยกลไกการตลาด เมื่อผลผลิตมีมากเกินกว่าความต้องการของผู้บริโภค สินค้านั้นราคาจะตกต่ำ แต่ถ้าหากความต้องการสูงกว่าผลผลิต ราคาสินค้าตัวนั้นก็จะสูงขึ้น เป็นหลักเศรษฐศาสตร์พื้นๆ

ต่อมาหลักการแบบนี้ก็ถูกทำลาย เพื่อมุ่งไปที่กำไรสูงสุด โดยบริษัทยักษ์ใหญ่ทางการเกษตรของไทย ขนลูกไก่นับล้านๆ ตัวไปทิ้งทะเล ซึ่งเป็นเรื่องราวเมื่อร่วม 20 ปีผ่านมา

โหดแต่ได้ผล และอาจด้วยรู้สึกเป็นบาปเป็นกรรม จึงผลิตกรรมวิธีใหม่ กำไรเนื้อๆ

นั่นคือ ผูกขาด อย่างถูก กม. โดยใช้อำนาจรัฐ...อิ อิ อิ

ปัจจุบันรัฐบาลยกเลิกระบบโควตา โดยให้นำเข้าแม่พันธุ์ไก่ไข่ได้อย่างเสรี แต่ปรากฏว่า ยังทำอะไรไม่ได้ กลไกรัฐไม่ขยับ คุณธีระ วงศ์สมุทร ยังโอ้โลมปฏิโลมเอกชน 9 ราย ที่เคยเป็นเจ้าของโควตานำเข้าแม่ไก่ไม่เสร็จ...

วันนี้ผมมีบทความไข่ ของ คุณเดือนเด่น นิคมบริรักษ์ จากสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย ที่ส่งมาให้ช่วยเผยแพร่...โอ้ว...เจาะลึก ตรง จ๊าบ ตามไปดูครับ

คุณเดือนเด่น ตั้งคำถามว่า รัฐทำไมไม่ดำเนินการใดๆ แม้ปัญหาการผูกขาดพ่อแม่พันธุ์ไก่ซึ่งนำไปสู่พฤติกรรมการบังคับขายพ่วงไก่กับอาหารไก่ ซึ่งทำให้ผู้เลี้ยงไก่ต้องได้รับความเดือดร้อนและร้องเรียนมาตลอด

แม้การยกเลิกโควตาการนำเข้าแม่พันธุ์ไก่ไข่จะช่วยแก้ปัญหาการผูกขาดแม่พันธ์ุไก่ในตลาดได้ แต่ก็จะสร้างปัญหาไข่ล้นตลาด และ การทุ่มตลาดไข่ไก่ของผู้ประกอบการขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นปัญหาเดิมก่อนที่จะมีการนำระบบโควตามาใช้เพื่อจำกัดปริมาณแม่พันธุ์ไก่

การสร้างระบบโควตา เพื่อจำกัดจำนวนไก่สาวและปริมาณไข่ไก่ในตลาด ได้กำหนดให้ มีผู้ได้รับอนุญาตให้นำเข้าเพียง 9 ราย บริษัท เจริญโภคภัณฑ์อาหาร ซึ่งเป็นผู้ประกอบการรายใหญ่ที่สุดในตลาด ได้รับการจัดสรรโควตาถึง 41% ...(เยอะเนอะ)

ครับ....ผมตัดทอนบางส่วนมาให้ชม...สนุกมั้ยครับ

มาดู คุณเดือนเด่น วิเคราะห์ต่อนะครับ

“การผูกขาดตลาดพ่อแม่พันธุ์ไก่ ส่งผลให้ราคาไก่สาวในตลาดเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว การที่เกษตรกรรายย่อยต้องพึ่งพาทั้งพ่อแม่พันธุ์ไก่ อาหารไก่ จากผู้ประกอบการรายใหญ่ในตลาด ซึ่งเป็นคู่แข่งในตลาดไข่ไก่ด้วย จึงมีความเสี่ยงอย่างยิ่งในการถูก ‘บีบ’ ออกจากตลาด โดยผู้ประกอบการรายใหญ่อาจ ขึ้นราคาไก่สาว หรือราคาอาหารไก่ที่ขายพ่วง (ผู้ประกอบการรายใหญ่บางรายสามารถควบคุมราคาวัตถุดิบบางประเภทที่ใช้ในการผลิตอาหารสัตว์) ซึ่งจะมีผลทำให้ต้นทุนของเกษตรกรเพิ่มขึ้น และในขณะเดียวกันก็ทุ่มราคาไข่ไก่ที่ตนผลิตได้ ทำให้รายได้จากการขายไข่ไก่ของเกษตรกรหดหายไป ในขณะที่ต้นทุนเพิ่มสูงขึ้น ส่งผลให้เกษตรกรต้องประสบภาวะการขาดทุน”

แม้วันนี้ปัญหาการผูกขาดพ่อแม่พันธุ์ไก่จะสิ้นสุดลง แต่ปัญหาการผูกขาดวัตถุดิบในการผลิตอาหารสัตว์ ซึ่งอยู่ภายใต้ระบบโควตาเช่นกัน หรือปัญหาการทุ่มตลาดราคาไข่ไก่ ก็ยังคงอยู่ และอาจทวีความรุนแรงมากขึ้น

ครับ...คุณเดือนเด่น ฉายภาพได้ชัดเจน และสรุปได้อย่างน่าเจ็บปวด...

ไหนว่า...จะลดช่องว่างคนรวยกับคนจน...(ไม่ฮา)

มนุษย์น่ะครับ หาความพอดีได้ยาก

โบราณจึงสอนว่า อยู่สูงให้มองต่ำ อยู่ต่ำให้มองสูง

ถอดสมการตามภาษาปัจจุบัน...ความหมายประมาณว่า....รู้จักตัวเอง...ดำรงตนให้สมกับฐานานุรูป

ไปทำอะไรที่มันเกินกว่าสิ่งที่ตัวเองเป็น ตัวเองมี

สังคม ให้คำจำกัดความ...ว่า...กร่าง...

ความกร่าง...ถ้าเป็นของคนเดินดินกินข้าวแกง มันไม่ได้มีปัญหาเป็นพิษเป็นภัยกับสังคมเท่าไรนัก ปัญหาจะมีก็กับตัวเอง โดนหมั่นไส้ โดนด่า หรือ โดนตื้บ ก็แล้วแต่อุณหภูมิ และภูมิต้านทานของผู้รับสาร

แต่...ถ้าเป็นความกร่างของคนที่อยู่บน หรือคนที่ใกล้ชิดกับอำนาจข้างบน ความกร่างอย่างนี้มีปัญหา

ครับ...โฆษณาชิ้นหนึ่ง ชื่อ “ขอโทษประเทศไทย” ไม่ทราบท่านผู้อ่าน เคยได้รับชมบ้างหรือไม่ ปัจจุบันโฆษณาชิ้นนี้ถูกเซ็นเซอร์ ห้ามเผยแพร่ทางโทรทัศน์!

เพราะ...คณะกรรมการเซ็นเซอร์ ท่านพิจารณาแล้วว่า คนไทยนั้นไม่สมควรรับฟังรับชม โฆษณาชิ้นนี้!!!!???!!!

ใครที่ยังไม่ได้ชม โน่นเลยครับ เปิดเว็บไซต์ youtube.com แล้วค้นหาคำว่า “ขอโทษประเทศไทย” ก็จะได้เห็น ว่าผมกำลังชวนคุยถึงโฆษณาชิ้นไหน

เปิดดูกันก่อนนะครับ...จะได้คุยกันมีอรรถรสมากขึ้น...ส่วนท่านที่ไม่ได้อยู่หน้าจอคอม เด๋วเล่าให้ฟัง...(ฮา)

ครับ...เริ่มที่ภาพเผาบ้านเผาเมือง พร้อมตั้งคำถาม “เราทำอะไรผิดไปหรือเปล่า?” คลอไปกับทำนองเพลงสามัคคีชุมนุม ตัดต่อภาพสลับไปมา ทั้งการชุมนุมของเสื้อแดงและการยึดสนามบินของเสื้อเหลือง พร้อมตั้งคำถาม “รุนแรงไปหรือเปล่า?”... “ฟังความข้างเดียวหรือเปล่า?” แล้วโฆษณาชิ้นนี้ดัน ทะลึ่ง ตั้งคำถาม“ทำหน้าที่ของตัวเองหรือเปล่า”... “เราทุกคนต้องช่วยกันแก้”...ฮากลิ้งครับพี่น้อง

แถม...ไปกระแทกผู้มีอำนาจ ที่ดันนำเสนอภาพละครหลังข่าว...ตบแหลก...

ครับ...ขอเรียนเชิญทุกท่านชมครับ...ชมๆๆๆๆ...ครับ

การห้ามฉายโฆษณาชิ้นนี้ มีคุณพี่คุณน้องนักข่าว ไปสอบถามคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี

“เซ็นเซอร์ทำพรื๋อ???”

คำตอบที่ด็ คือ บ่รู้บ่หัน บ่ได้สั่งเจงๆๆ

ล้อเล่นครับ...คุณอภิสิทธิ์ ตอบได้เรื่องได้ราวมากกว่านั้น สรุปคือ ท่านได้ดูมาก่อนถูกเซ็นเซอร์

“ผมเข้าใจเจตนาที่ดีของผู้จัดทำ ว่า ต้องการที่จะกระตุ้นเตือนว่าพวกเราทุกคนมีส่วนในการรับผิดชอบได้ต่อสภาพปัญหาที่เกิดขึ้น แล้วก็มาแก้ไขให้ดีขึ้น แม้กระทั่งคนที่ไม่ได้มีส่วนสร้างปัญหา แต่ก็ต้องฉุกคิดเหมือนกัน เพราะต้องยอมรับว่าปัญหาของสังคมและของประเทศในปัจจุบันก็มีที่มาจากเกือบทุกวงการ ซึ่งต้องทำหน้าที่ของตัวเอง”

“ผมไม่ทราบเหตุผลของผู้ที่สั่งห้ามไม่ให้โฆษณาชุดนี้ถูกนำมาออกอากาศ เพราะปัจจุบันกลไกตรงนี้จะเป็นกลไกของทางสถานีที่เขาไปทำ” นายอภิสิทธิ์ กล่าว

ครับ...ละครทีวีหลังข่าว นางเอกนางร้ายแย่งผู้ชาย ตบกันกระจาย ปล้ำกันเตียงทรุด...แนะนำควรดูให้ฉ่ำ

ไอ้เรื่องอย่างนี้ กรรมการเซ็นเซอร์ ท่านใช้สติปัญญาพิจารณาแล้ว...คนไทยต้องดู...(แบบว่า...มันว่ะ?)

แต่..ขอโทษประเทศไทย...ทนดูไม่ได้...โว้ย!

ประเทศเราเป็นอย่างนี้แหละครับพี่น้อง

ฉลาดค็อดๆ แสนรู้มั่กๆ อ่านใจนายได้ขาด

อะไรที่ประชาชนควรฟัง ไม่ควรฟัง เจ๋งว่ะ!???!